GGD West-Brabant
huis

Bijzondere verbindingen uit onverwachte hoek

Op een gewone vrijdagochtend kwam Herman het ziekenhuis uitlopen met een grote grijns op zijn gezicht. In zijn linkerhand een tas vol verbandmateriaal en papieren naar de spreekkamer van de GGD. “Motte mijn nou zien haha en dan denke ze da ik da allemaal ga doen, nou mooi nie! Die ontsteking is vaneiges gekomme en zal vaneiges ook weer weggaan!”
Twee weken geleden beet een hond hem in zijn rechterhand, de de behandeling had niet het gewenste resultaat opgeleverd. De wond was ontstoken geraakt met ernstige zwelling, hij heeft een antibioticakuur en een drain gekregen. Met ontslag nu was het wondbeleid 3x daags wondspoelen en droog verbinden. Herman kreeg een spalk en een sling mee. Omdat Herman dakloos is, is hij bij mij bekend, en ik weet dat hij niet in de opvang wil slapen. Een afspraak met hem maken is ook ingewikkeld, meestal moet je hem opzoeken. Hij haakt soms aan bij zorg om vervolgens het toch weer helemaal te vermijden. Maar wij blijven volhouden, ooit gaat het een keer beklijven. 3 keer per dag wondzorg, hoe ga ik hem nu overtuigen dat hij toch beter binnen kan slapen? Drie keer per dag hier komen gaat hij niet doen. 
 
Laat alles maar eens zien stelde ik voor, gaf hem koffie en keek naar alle papieren die hij had meegekregen en de spullen in de tas. De moed zakte in mijn schoenen… hoe ga ik dit nou handen en voeten geven.
 
Alle overwegingen en oplossingen gaan door mijn hoofd terwijl ik lees en de spullen bekijk om met een goed voorstel te komen waar hij mee in gaat stemmen. Want dat is dan waar het om gaat, hem over de streep te halen om hem de zorg te geven die hij nodig heeft. Gelukkig ontbrak er van alles in de tas en klopte de formulieren niet, dat gaf mij tijd! Soms is een niet volledige overdracht een zegen. 
 
Herman was te voet, had zijn 2 tassen (zijn enige bezit) in het ziekenhuis laten staan omdat hij ze niet kon dragen naast de apotheektas. Na mijn spreekuur haalden we de tassen daar op,  ik moest er toch zijn om de benodigde papieren en spullen in orde te maken. Onderweg kwamen wij een kennis van Herman tegen. Het hele verhaal werd uit de doeken gedaan en ik vulde het nog aan met de vraag hoe wij nou drie keer per dag de zorg moeten leveren als hij rondzwerft. De kennis zei onmiddellijk “dan kom je toch zeker zo lang bij mij logeren!”  
 
Herman was ontroerd en ging er op in. Geweldig!! 
We hebben zijn spullen opgehaald, thuiszorg geregeld en alles was in kannen en kruiken.
 
En zo gaat het vaak, dat je door ontstane omstandigheden en toevalligheden verbindingen kan maken die je van tevoren nooit had kunnen bedenken. Het maakt wel dat je daar intrinsieke motivatie uit kan halen en dat je met een grote glimlach verder kunt gaan! 

Plaats reactie

Pierrette Schoon
Pierrette Schoon

Ik ben Pierrette Schoon en werk als sociaal verpleegkundige bij de GGD. Ik sta klaar voor kwetsbare mensen die (tijdelijk) extra zorg nodig hebben. Ik deel graag mijn ervaringen want iedereen verdient de juiste zorg.

Plaatsingsdatum
02-07-2019, 12:13